Piotr Augustyniak, Inna Boskość. Mistrz Eckhart i przezwyciężenie metafizyki

STRONA GŁÓWNA / PUBLIKACJE / Seria: Drogi Myślenia / PIOTR AUGUSTYNIAK, INNA BOSKOŚĆ. MISTRZ ECKHART I PRZEZWYCIĘŻENIE METAFIZYKI

Piotr Augustyniak, Inna Boskość. Mistrz Eckhart i przezwyciężenie metafizyki



Oprawa: twarda/miękka
Ilość stron: 420
Wydawca:
Instytut Myśli Józefa Tischnera
Rok wydania: 2009
ISBN: 978-83-60911-03-7
Język: polski

Książka „Inna Boskość” to próba przybliżenia współczesnemu czytelnikowi perspektyw myślenia o Bogu, człowieku i świecie, które otwierają się w mistycznej myśli Mistrza Eckharta. Celem projektu jest próba pokazania alternatywnych wobec kultury masowej ścieżek, którymi może podążać nowoczesny człowiek. Myśl Eckharta jest w tym projekcie przedstawiona jako w pełni aktualna, odpowiadająca na „kryzys nowoczesności” w sposób równie inspirujący, co myśl Nietzschego i Heideggera. Istotnym celem projektu jest opisanie (w sugestywny i inspirujący dla współczesnego człowieka sposób) możliwości poszukiwania Boskości w „pometafizycznym” świecie późnej nowoczesności. Prócz Eckharta przewodnikami w tej drodze będą Nietzscheański Zaratustra i „późny” Heidegger.
Publikacja, skupiając się na analizie myśli Mistrza Eckharta w kontekście twórczości Fryderyka Nietzschego i Martina Heideggera, sięga do podstaw współczesnej kultury (koncepcji człowieka, świata i Boga) i wskazuje drogi, którymi może podążać człowiek nieakceptujący tzw. “kultury masowej”.

Przeczytaj wstęp tu



SPIS TREŚCI (rozwiń)

Spis treści

Wykaz skrótów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7
Od autora . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 9
Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11

CZĘŚĆ A
Kiedy zachodzi Zaratustra…
czyli idea przezwyciężenia metafizyki . . . . . . . . . . . . . . . 43

Fragment 1: animal rationale . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 47
Fragment 2: metafizyczna struktura animal rationale . . . . . . . . . . . . . . 55
Fragment 3: „bestia” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 67
Fragment 4: Bóg, czyli „wartość najwyższa” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 77
Fragment 5: wewnętrzne – zewnętrzne oraz subiektywne –
obiektywne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 85
Fragment 6: doświadczenie i jego czasowa struktura . . . . . . . . . . . . . . 107
Fragment 7: „człowiek” istotą metafizyki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 116
Fragment 8: przezwyciężenie metafizyki, czyli „wyższa zasada
tożsamości” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 125
Fragment 9: przezwyciężenie metafizyki jako epifania
i odczłowieczanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 141

CZĘŚĆ B
Mistrz Eckhart i przezwyciężenie metafizyki . . . . . . . . . . . . . . . 155

Rozdział I
Metafizyka jako wykładnia potoczności . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 157
1. Potoczność jako punkt wyjścia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 157
Fragment 1: „swojość” i „dlaczego” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 163
2. Metafizyczna struktura potoczności . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 166
Fragment 2: czas i miejsce . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 171
Fragment 3: „coś” i istnienie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 181
3. Teologiczne dopełnienie potoczności . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 199
Fragment 4: „Bóg” wobec Boga . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 203
Rozdział II
Destrukcja potoczności . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 211
4. Destrukcja potocznego punktu wyjścia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 211
Fragment 5: „wyjść z siebie” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 215
Fragment 6: „odosobnienie” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 228
5. Destrukcja poznania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 233
Fragment 7: „wyprowadzanie zewnętrza” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 243
Fragment 8: „pozostawanie wewnątrz” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 267
6. Poza metafizyczną ontologię . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 282
Fragment 9: dialektyka „nic” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 290
Fragment 10: „śmierć człowieka” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 313
Rozdział III
Boskość jako przezwyciężenie metafizyki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 318
7. Trynitarna ontologia Boskości . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 318
Fragment 11: bycie jako„rodzenie” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 328
Fragment 12: ujawniająca się skrytość . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 351
8. Człowiek jako struktura ontologiczna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 361
Fragment 13: „rodzenie w duszy” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 381

Zakończenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 391
Bibliografia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 401
Indeks nazwisk . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 407
Zussamenfassung . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 411

Przejdź do treści